مدرنیسم در معماری

مدرنیسم در معماری

مدرنیسم در معماری

مدرنیسم در معماری در اواخر قرن نوزدهم میلادی و اوایل قرن بیستم میلادی متولد شد. مدرنیسم باعث حرکت، شکل­دهی و متحول ساختن محیط اطراف گردید. تکامل معماری مدرن پس از تحول مصالح ساختمانی در قرن نوزدهم آغاز شد و بسیاری از معماران را به سمت این تفکر نوظهور ترغیب کرد.

معماری به نام ریس رولاند می‌گوید: ” معماری تنها شکلی از هنر است که کاربردی­ است.” به همین دلیل است که چنین تأثیر قدرتمندی بر زندگی ما گذاشته است. جایی که ما زندگی و یا کار می‌کنیم می‌تواند شخصیت و ارزش­های ما را بیان کند. تمام روابط، آرزوها و خاطرات ما به نوعی با معماری احاطه شده است.

ساختمان­ها در اوایل دهه سی میلادی شروع به ارائه معنی کاملا متفاوتی از ساختمان کردند و این بیان فقط شامل شکل خارجی ساختمان­ها نبود بلکه شامل شکل داخلی آنها هم گردید. پایه و اساس اولیه معماری قبل و بعد از مدرنیسم، همواره ساخت فضا، تعریف فضا و یا نگاه به چگونگی ورود نور در فضا بوده است. تنها چیزی که شامل تغییر شده است نوع استفاده مصالح و نوع اتصال آنها می‌باشد.

در اواخر قرن هجدهم میلادی در بین معماران سبک باروک استفاده از سطوح صاف، سطوح رنگی روشن، گاهی اوقات منحنی و استفاده گسترده از شیشه (پنجره و آینه) بسیار متداول بوده است، اما بعد از شروع سبک مدرنیسم، طراحی سقف مسطح و ساده مورد توجه قرار گرفت و همچنین تا حدودی نوع مصالح مصرفی تغییر کرد.

شیشه­‌ های بلند، قاب­های فولادی و استفاده از بتن مسلح به یکی از جنبه­های اصلی دنیای معماری گردید. یکی از مشهورترین ساختمان­های­ سبک مدرن مدرسه باوهاوس، در قرن بیستم میلادی، واقع در آلمان می‌باشد. مدرسه باوهاوس توسط آدولف جورج گروپیوس در سال 1919 میلادی طراحی شد.

گروپیوس اولین کسی بود که این نظریه را در سبک مدرن مطرح کرد “مناقشات بوجود آمده به دلیل تضمین کیفیت صنایع و کمیت آن توسط صنعت اتفاق افتاده است”.

باوهاوس عمدتا برای نمایشگاه ها ، کنسرت ها و اجراهای تئاتر مورد استفاده قرار می­گرفت اما برای اهداف آموزشی نیز مورد استفاده قرار گرفت. در سال اول، دانشجویان عناصر اصلی و اصول طراحی، تئوری رنگ، به علاوه آزمایش با طیف وسیعی از مواد و فرایندها را می­‌آموختند.

باوهاوس با الهام از معماری سایر کشورها و قاره ها، مکانی را ایجاد کرد که مردم علایق و دانش مشابه خود را به اشتراک بگذارند. این مکان مناسب برای افرادی بود که از لحاظ هنری خلاق و تحسین برانگیز بودند. ساختار باوهاوس بازتاب یک رویکرد عملگرا با ادغام نظریه و کاربرد است.

جنبش باوهاوس طراحی و تولید معماری مدرن را تغییر داده و از قاب های فلزی و دیوارهای شیشه‌ای و پنجره ها استفاده کرده است. گروپیوس با استفاده بسیار زیاد از شیشه در ساختمان حسی شبیه به بودن در فضای باز را تداعی کرد. او با پیشنهاد این ایده در نظر داشت حس آزاد و مستقل بودن را برای افراد ایجاد کند.

ساختار شگفت انگیز باوهاوس در هنگام شب که چراغ ها زیبایی و آزادی دیوارهای شیشه­ای را برجسته می‌کنند، تصویری  خارق العاده و جذاب ایجاد می‌کند. معماری زمانی مدرن شد که انقلاب در مواد و فناوری در قرن بیستم ظاهر شد. وقتی به برج‌العرب در دوبی (تام رایت)، موزه لوور در پاریس (یو مینگ پی) نگاه می‌کنیم، می‌توانیم مدرنیسم را بهتر درک کنیم.

بزرگترین آثار: موزه گوگنهایم و خانه آبشار. این طرح‌های معروف در معماری مدرن عمدتا از شیشه ساخته شده‌اند. در معماری به سبک مدرن استفاده از شیشه یک اصل اساسی مانند سبک مدرنیسم است. یکی دیگر از ویژگی سبک مدرنیسم در معماری استفاده از پنجره­ ها و سقف­ های غیر متقارن است.

استفاده از خطوط واضح، صریح و ساده یکی از اصول کلیدی سبک مدرنیسم است. نکته مهم دیگر این است که چگونه می‌توانیم مدرنیسم را بشناسیم، زمانیست که در فضاهای باز، نور زیاد از پنجره­ها با زاویه­ های مختلف و شکل­های گوناگون مشاهده می­کنیم.

پیشرو مدرنیسم در معماری

یکی از پیشروهای سبک معماری مدرنیسم، معماری رومی است. بنایی که من انتخاب می‌کنم بنام پانتئون نام دارد که در سال 125 میلادی در رم توسط امپراتور هادریان ساخته شد. این ساختمان ترکیبی از معماری مدرن و کلاسیک بود. معماری که پانتئون را طراحی کرده است، از طراح این بنا اطلاعاتی ثبت نشده است و ناشناخته باقی مانده است.

تاکنون این بنا بهترین اثری است که در معماری روم حفظ شده است. پانتئون به دلیل اندازه و نوع ساخت و ساز حیرت‌آورش، یکی از بهترین دستاوردهای تاریخ معماری جهان است.

با توجه به آنکه معمار پانتئون ناشناخته بوده است، کارشناسان نتوانسته­اند هنوز درک مناسبی از دلایل ساخت این بنا داشته باشند.. صاحب نظران در رابطه با کاربری پانتئون بر این باورند که با توجه فضای عظیم در داخل و فضای باز و کلی در گنبد می توان گفت: این بنا معبدی برای خدایان بوده است.

این مکان مناسب برای استراحت و آرام‌کردن افکارشان بوده است. یکی دیگر از اهداف احتمالی از طرح و ساخت این بنا  “بیان تسلط رومیان بر جهان بوده است.” آنها می‌خواستند این کار را با ساختن یک گنبد عظیم از بتن نشان دهند. طراحی و ساخت گنبدی به طول 44 متر، بدون هیچ‌گونه آرماتور، کاری بسیار سخت و پر‌خطر بوده، زیرا ریسک فرو‌ریختن آن به دلیل وزن زیاد، بسیار بالا بوده است.

با این حال، مهندسین تصمیم به ساختن این طرح گرفتند و آن را به عنوان یکی از مشهورترین ساختمان­های جهان معرفی کردند.

یک ویژگی بسیار جالب در مرکز پانتئون وجود دارد که  نام لاتین آن “oculus” است، که می‌توان آن را “چشم” ترجمه شود. oculus یا چشم در مرکز گنبد قرار گرفته است و عرضی برابر با 10 متر دارد. طراحی فضای باز در جهت کمک به ورود نور به فضای داخل بسیار پر اهمیت بوده است زیرا این امر به نور کمک می‌کند تا کل فضای تاریک در داخل را روشن کند زیرا در آن هیچ نور الکتریکی وجود ندارد.

سازه جلوی بنا توسط شانزده ستون که با ظرافت و از جنس گرانیت مصری می­باشد، پشتیبانی می‌شود. یکی دیگر از ویژگی­های جالب توجه در این بنا، درب عظیم ورودی آن می‌باشد که از جنس برنز است که ارتفاع آن هفت متر بوده و به داخل یک فضای دایره­ای باز می­شود. لحظه­ای که به این بنا قدم می­گذارید به تنها چیزی که می­توانید فکر کنید، فضای اطراف شماست.

مهندسان این گنبد را از بتن بیرون آورده و با ایده گرفتن از حلقه های اطراف گنبد برای کاهش وزن و فشار آن استفاده کرده اند. آنها گنبد را در پایین ضخیم ساخته‌اند و بتن در هر لایه سبک­تر شده است. طراحان برای کاهش وزن گنبد بتونی این بنا، ایده ای جالب را دنبال کردند، آنها با برش دادن اشکال مربعی متقارن و مشخص در قسمت داخلی گنبد ضمن کاهش وزن گنبد، شکل داخلی آن را به شکلی غیر معمول تزئین کردند.

در ساختار سازه­ای پانتئون از بلوک‌های سنگین بتونی و سنگ آهک استفاده شده است که در آن زمان در روم بسیار محبوب بوده و تقریباً در تمام طرح­های معماری رومی مورد استفاده قرار می‌گرفت است. در طبقه دوم و زیر گنبد از آجر استفاده شده است. در بین لایه‌ها، معماران مجموعه ای از طاق‌های پیچیده را پنهان کرده‌اند که به کاهش وزن نیز کمک کرده است.

ساختمان مدرن  Swiss Re

اگر بخواهیم ساختمانی را به عنوان یک ساختمان مدرن در نظر بگیرم، ساختمان Swiss Re خواهد بود. ساختمان Swiss Re به سبک معماری مدرن طراحی و در سال 1997 ساخت آن شروع و در سال 2004 پایان یافت. رنگهایی که در این بنا وجود دارد، رنگ‌های دریا، سبز- آبی و نقره‌ای هستند. اینها رنگهای سرد هستند بنابراین کاملاً بر سایه‌های آب دریا تأکید می‌کنند.

نما و شکل کلی ساختمان به شکل یک سیگار بزرگ است و همین امر  باعث ایجاد تضادی بی‌نظیر در نمای ساختمان با بقیه پس زمینه شده است. رنگی که بر کل ساختمان حاکم است، سبز تیره است، که از بقیه رنگهایی که در طراحی استفاده شده‌اند، متمایز است زیرا عناصر سبز شیشه‌ای باعث انعکاس نور شده­اند.

شکل کلی این ساختمان بصورت عناصر مارپیچ که از پایین به بالای ساختمان می‌رود طراحی شده است. شکل دیگری که در نمای خارجی ساختمان دیده می­شود، یک شبکه مورب پیوسته از تیرهای فولادی که توسط قلاب های افقی محکم شده است می­باشد. اگرچه ساختمان دارای شکلی بسیار صاف و ساده است اما الگوهای ترکیب شده بسیار واضح نشان از فردیت این بنا دارد.

موضوع اصلی معماری مدرن، ایده پایداری محیطی مبتنی بر طبیعت است. این ساختمان به نحوه بهبود‌بخشیدن به حجم در جریان باد توجه دارد درست همانطور که شکل اسفنج­های دریای چطور کمک می‌کند تا آب در اطراف آن جریان یابد. این کار در قالب طرح بازسازی ساختمان و  براساس مشاهدات مستقیمی ساخته شده و استفاده قرار گرفته است.

هدف از طرح منحصر به فرد بودن آن بود پس با اغراق شروع به طراحی کردند. در ساختمان جنبه‌های پنهانی از طرح وجود دارد که توسط ارگانیسم‌های طبیعی الهام گرفته شده است.

Swiss Re یک برج شیشه ای با 600 فوت ارتفاع است که با فلز و شیشه طراحی شده است تا نمای طبیعی اسفنج دریایی را نشان دهد. این ساختمان با رویکرد کاهش گازهای گلخانه‌ای طراحی شده است. این کار از طریق جریان وزش باد از سطح خیابان و پنجره‌های باز در امتداد بدنه مارپیچ ساختمان انجام می‌شود که به طور طبیعی از طریق دفاتر ساختمان حرکت می‌کند.

در طبیعت، هر ارگانیسم با استفاده از منابع باید تا حد ممکن کارآمد باشد. الكسیس كارولیز، معمار موسسه Rocky Mountain در بولدر، میگوید: هیچ راهی وجود ندارد که یک ارگانیسم بتواند انرژی بیشتری نسبت به تولید خود استفاده کند. من از Swiss Re بازدید کرده‌ام که توسط مردم The Gherkin نیز نامیده می‌شود و بر این باورم که این طرح به دلیل اندازه فوق‌العاده و شکل گلوله­ای غیر معمول خود از معماری ساختمان­های کلاسیک اطراف، خود را متمایز کرده است.

بسیاری از افراد برای داشتن درک بهتری از تفاوت بین عکس و ساختمان در واقعیت از این ساختمان بازدید می‌کنند. مردم مجذوب اندازه ساختمان می­شوند که تقریباً همه را غافلگیر می­کند. طراحی این بنا، ساده اما جالب توسط معماران با ساختار و ترکیبی بی نظیر و تحسین برانگیز صورت گرفته است. Gherkin نمونه ای از معماری مدرن بود که سایر معماران را ترغیب به ایجاد طرح های منحصر به فرد با مصالح مختلف کرد.

تکنیک‌ها و روشی که نورمن فاستر برای طراحی از آن استفاده می‌کند، براساس طرح‌هایی از ارگانیسم­های طبیعی و اطلاعاتی در مورد نحوه عملکرد آنها است و  سپس به یک طراحی معماری تبدیل می‌شود. نورمن فاستر کار خود را پس از تایید اسکیس و طرح های حرفه ای آغاز کرده است.

به نظر من این معمار ایده خود را برای ترکیب سریع معماری و طبیعت مطرح کرده است، اما سیستم تهویه طبیعی در یک بازه زمانی طولانی تنظیم شده است و این امر به این دلیل است که طراحی تحت تأثیر سیستم تغذیه اسفنج­های دریایی بوده است.

این اثر من را تحت تأثیر قرار داده است زیرا بخش قابل توجهی از معماری مدرن و قدیمی را به من نشان داده است. وقتی از Swiss Re بازدید میکنید­، با دیدند تفاوت گمراه کننده این ساختمان نسبت به ساختمان­های اطراف حس هیجانی خاص را تجربه می‌کنید. همچنین این طرح احساسات را در مورد زندگی و طبیعت به تصویر می کشد که در ظاهر نهایی این طرح معماری ارائه شده است.

هدف معمار هنگام طراحی این اثر، ایجاد ارتباط بیشتر بین طبیعت و جامعه امروز بوده است. بنا آرامش بخش اما در عین حال نگران کننده در مقایسه با معماری قدیمی که در پس زمینه است. خصوصیات ذاتی که در این بنا بر من تأثیر گذاشته است، شکل های متمایز و ایده های اولیه در مقایسه با ظاهر نهایی آن است. این ساختمان متناسب با طراحی شهر لندن بنا شده است.

مقیاس Gherkin تقریباً دو برابر معماری اطراف آن است. Swiss Re کاملاً بر خلاف Pantheon که از مصالحی مانند بتن، سنگ آهک و آجر ساخته شده بود از شیشه و فلز ساخته شده است و همچنین تفاوت عمده­ این دو ساختمان در شکل ها و شکل ظاهری کلی آنهاست. در معماری باستان، معماران از ستون‌ها، قوس‌هایی استفاده می‌کردند که از یونانیان الهام گرفته شده بود. در قرن بیستم، مردم شروع به درک متفاوتی از معماری کردند.

در دوران معماری قدیم تمام نقشه­ها توسط دست بر روز کاغذ و با مداد ترسیم می‌شد، سپس فناوری به طرز چشمگیری تغییر کرد و طراحی معماری با متریال‌های مختلف و شکل های منحصر به فرد امکانات بیشتری را در اختیار شما معماران قرار داد. در گذشته همه چیز در طراحی معماری با دست کشیده می‌شد و مردم فقط از کاغذ و مداد استفاده می‌کردند و هرگز تصور نمی‌کردند که فناوری می‌تواند دقیق‌تر از طراحی دستی باشد.

اکنون مردم دیگر مجبور نیستند ساعت ها برای ترسیم طرح‌ها روی کاغذ اختصاص دهند، زیرا نرم افزارها به معماران کمک می‌کند تا در زمان خود برای تهیه هر طرح صرفه‌جویی کنند. انقلابی دیگر در دنیای معماری، روش­های ساخت است.

دیگر مشکلی با حجم عظیمی از جزئیات ندارد زیرا همه چیز می­تواند طراحی، تولید، آماده شود تا یک طرح آماده در اختیار شما قرار گیرد. امروزه طراحی و تولید یک قطعه معماری ساده‌تر و سریعتر است. باوهاوس نمایانگر اولین طراحی معماری مدرن است. در عکس این بنا می‌توانید یک دیوار شیشه‌ای بلند و با عناصر فلزی سیاه و سفید مشاهده کنید.

این باعث می شود دکوراسیون و پایداری بیشتری به دیوار اضافه شود. رنگ‌های به کار رفته در باوهاوس خاکستری و سفید است که در مدرنیسم در اوایل قرن بیستم بسیار مورد استفاده قرار گرفت است. خطوط واضح و شکل کلی ساده است. دیاگرام­های بعدی سه ایده متفاوت از باوهاوس را نشان می‌دهد.

در دو دیاگرام اول از اشکال مربع و مستطیل استفاده شده است، سپس هر دو طرح با هم ترکیب می شوند تا یک معماری یکپارچه را بسازند.

این بنا در سه جهت مختلف کشیده شده است و به دلیل آن احساس سه فضای جداگانه دارد. این عکس نمایانگر پانتئون در رم است. عکس لحظه ای را نشان می دهد که نور طبیعی در بالای گنبد 10 متری در حال پر کردن آن است. نور جلوه بسیار جالبی به برخی از جزئیات تاریخی موجود در ساختمان می بخشد و باعث برجسته شدن آن می­‌شود.

همچنین رنگ های کسل کننده ای را که برای فضای داخلی استفاده شده است، برجسته می کند. در نگاه اول متوجه خواهید شد که پانتئون یک طراحی معماری متقارن است و همچنین نشان می دهد در فضای داخلی چقدر فضای باز وجود دارد. باقی مانده سیاه دیوارهای ضخیم گنبد، ورودی جلوی آن را نشان می دهد. در اسکیس­های باقی مانده از آن می توانید ایده ها و تمام جزئیاتی را که در این طرح چیدمان شده است مشاهده کنید.

در اسکیس­ها از نمای اصلی ستونها در جلوی پانتئون هستند. آنها حس مرموزی به شما می‌دهند زیرا نمی توانید ببینید چه چیزی در پشت آنها پنهان شده است. در عکس می توانید Swiss Re در لندن را مشاهده کنید که با شکل ، اندازه و مصالح متفاومت خود را از بقیه ساختمانها جدا شده است.

ساختمانی به شکل گلوله نشان از قدرت طراحی دارد. ساختمانها عمدتا از شیشه ساخته شده‌اند که نور را منعکس می کند و رنگ‌های دریا را برجسته می‌کند. عکاس ویژگی مارپیچی Swiss Re را نشان می‌دهد و این باعث می شود مردم چشمان خود را از پایین به بالای بکشند.

دیاگرام روند چگونگی جریان باد در داخل و خارج از ساختمان را نشان می‌دهد و همچنین نشان می‌دهد که ارگانیسم­های طبیعی چگونه کار می‌کنند. این طرح بخشی از جزئیات را نشان می دهد که کل ساختمان از اشکال مثلثی ساخته شده است و شبیه به پوسته‌ها است زیرا ایده اصلی این طرح نشان دادن زندگی طبیعی دریا از طریق معماری بود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *